গোদাবৰী নৈৰে পাৰৰে পৰা

ৰচনা কাল : ১৯৭১

গোদাবৰী নৈৰে পাৰৰে পৰা
অসমী আইলৈ যাচোঁ প্ৰণাম।
সেইখন দেশ মোৰ দূৰণিৰ দেশ
তথাপি চিনাকি শুৱনি নাম
অসমী আইলৈ যাচোঁ প্ৰণাম।।

 জোনাকৰে ৰাতি চাগেʼ অগ্নিগড়ত
ঊষাজনীয়ে আজিও বিনায়
মহাৰাষ্ট্ৰতো সীতাৰ বিলাপ শুনি
পঞ্চৱটী বনে চকুলো সৰায়।।

(হেনো) শঙ্কৰে দিছিলে মানৱী ধৰম
দূৰ্জ্জেয় সাহ দিলে বীৰ লাচিতে।
লোকপ্ৰিয় গোপীনাথে দিলে
মুক্তিৰ মহা প্ৰৱাহ।

মহাৰাষ্ট্ৰতো বীৰ শিৱাজীয়ে
তিয়াগি নৃপৰ বিলাস,
দেশৰ হকে জীৱন যাচিলে
গুৰু আছিল ৰামদাস।
মহান তিলক আৰু বীৰ চাভাৰকাৰে
যুঁজিছিল অবিৰাম
সেইখন দেশৰে জীয়ৰী মই
অসমী আইলৈ যাচোঁ প্ৰাণাম।।

মই মাৰাঠী গাঁৱৰে জীয়ৰী
নয়নত লাজ ভৰা চাৱনি
চাৱনি... চাৱনি
(পিচে) ৰণক্ষেত্ৰতে 'পোৱাড়া' গাওঁ
আনন্দতে গাওঁ 'লাৱনি'
সূৰুয উঠাৰ আগতে 'ওৱি'
গাওঁ প্ৰভূকে সুঁৱৰি
অসমৰ জীয়ৰীয়ে যেনেকৈ গায়
বৰগীত বিহু হুচৰি।
লুইতৰ পাৰে পাৰে আছে হেনো কʼত
ধুনীয়া ধুনীয়া ধাম
সেইখন দেশ মোৰ দূৰণিৰ দেশ
তথাপি চিনাকি শুৱনি নাম।
অসমী আইলৈ যাচোঁ প্ৰাণাম।।